บทที่ 82 เกม

ร่างบางในชุดนอนมองออกไปนอกหน้าต่างหลายต่อหลายครั้ง นาฬิกาที่หัวเตียงเธอมองแล้วมองอีก ก็ยังไม่มีวี่แววว่ารถของอคินภัทรจะขับเข้ามา

“ไปไหนของเขานะ” เธอพึมพำจ้องมองหน้าจอมือถือ หลายครั้งที่เธออยากกดโทรหา แต่ก็เกรงว่าจะเป็นการรบกวนชายหนุ่มเกินไป ช่วงนี้มีแต่ปัญหา เธอไม่อยากไปสร้างความวุ่นวายใจให้กับเขา 

...